Fietstocht Dresden-Praag (2014)

27 mei – 10 juni

Jan Herling

Introductie

In het voorjaar van 2014 kwam ik op het idee om van Praag naar Nederland te gaan fietsen. Het plan was om met de trein naar Dresden te gaan, dan naar Praag te fietsen en vervolgens van Praag naar huis. Niet al te moeilijk dus. Concreet werd het plan als volgt:
-Op de fiets, een Koga Confidence, om 16.00 van Baarn naar Utrecht Centraal Station
-De nachttrein met couchette naar Dresden (vertrek om 19.29 uur)
-Aankomst in Dresden de volgende ochtend om 7.00 uur
-Fietsen van Dresden naar Praag en dan terug fietsen naar Nederland

Ik heb via de treinreiswinkel een treinkaartje gekocht voor de CityNightLine van Amsterdam naar Dresden. Dit is inclusief een couchette in een 6-persoonscoupé voor maximaal 4 personen en een reservering voor de fiets. Dus een comfortabel vooruitzicht. Het is bij de NS niet toegestaan om in het spitsuur (tussen 16.00 uur en 18.30 uur) de fiets in de trein mee te nemen. Aangezien de CityNightLine naar Dresden vanuit Utrecht vertrekt om 19.29 uur kan ik niet gebruik maken van de trein Baarn-Utrecht. Normaal gesproken is dat natuurlijk geen probleem want ik fiets net zo gemakkelijk van Baarn naar Utrecht, ware het niet dat het nu regent. Dan maar de regenkleding aan, ruim op tijd vertrekken (17.40 uur) en hopen dat ik onderweg geen lekke band krijg.

(Enige jaren later kom ik er achter dat er een uitzondering geldt voor internationale treinkaartjes, waarbij de fiets wel in de spitsuren meegenomen mag worden.)

Klaar om in de regen naar Utrecht te fietsen
Dinsdag 27 mei

Om 17.40 uur ga ik in de regen, met mijn Koga Confidence op weg van Baarn naar Utrecht. Ik heb bijna twee uur de tijd, dus ruim voldoende reserve om de CityNightLine tijdig te bereiken.

In Utrecht even wachten op de slaaptrein naar Dresden

Ik kom ruim op tijd aan op het station in Utrecht. Ik voel me enigszins klam vanwege het fietsen door de regen, maar ben vol goede moed als ik het juiste perron gevonden heb. Als de trein uit Amsterdam arriveert is er niet veel tijd om in te stappen met de fiets en de bagage en ik stap helaas in op de verkeerde ingang. Met veel moeite weet ik de fiets toch binnendoor naar het fietsrijtuig te manoevreren, waar een gereserveerde plek is. Zo’n breed vlinderstuur is dan best onhandig als je door een smal gangpad moet. Ik vind de slaapcoupé voor 4 personen, die nu gevuld is met een Chinese toeriste die alleen Chinees spreekt. Ergens in Duitsland komen er nog twee mensen bij.

Woensdag 28 mei

Erg stevig slaap je niet in zo’n treincoupé, dus ik ben vroeg op. Bij de aanblik van Dresden vanuit de trein word ik niet vrolijk. Het regent namelijk behoorlijk. Enkele medereizigers met fiets besluiten daarom om een dag in Dresden te blijven. Dat zou ik ook kunnen doen, maar dat wordt dan weer een dag vervelen en ik ben gekomen om te fietsen. Bovendien heb ik een hotelkamer in Usti nab Labem in Tsjechië gereserveerd. Dus regenkleding aan, naar de Frauenkirche lopen en wat foto’s maken met mijn Nikon digitale camera.

Hauptbahnhof in Dresden om 7.00 uur
Lopend op weg van het station naar de Neumarkt met Frauenkirche
De Frauenkirche in Dresden met mijn Koga fiets op de voorgrond

Er is geen toerist te bekennen op dit vroege tijdstip en met dit slechte weer. Na wat rondgekeken te hebben en de fietsbagage waterdicht ingepakt te hebben stap ik op de fiets over de Elbe Fahrradweg richting Tsjechië. Het is verstand op nul, doorfietsen en maar weinig genieten. In Pirna aangekomen voel ik me inmiddels drijfnat en ga ik naar een Konditorei om wat op te drogen een een ontbijt te nuttigen. Dat laatste bevalt me prima, maar op een gegeven ogenblik moet ik toch weer verder. Vlak na de Tsjechische grens ga ik weer een uitspanning binnen om wat thee te drinken.

Langs de Bastei aan de overkant, met laaghangende bewolking
Langs de linkeroever van de Elbe richting Tsjechië
De bekende Bastei, als onderdeel van de Säksische Schweiz
Rathem – Schloss Königstein – Tsjechische grens

In de loop van de middag knapt het weer aanzienlijk op. In Decin ben ik de Elbe over gestoken zodat ik nu langs de rechteroever van de Elbe richting Usti nab Ladem fiets. Het gaat over een mooi fietspad over licht glooiend terrein met af en toe door een dorpje.

De eerste stad is Decin, waar ik Tsjechische Kronen haal en waar ik wat boodschappen doe
De route tussen Decin en Usti nab Ladem
De route tussen Decin en Usti nab Ladem
Een architectonisch hoogstandje in Usti nab Ladem

In Usti nab Ladem aangekomen ga ik door een tunneltje bij het station, een verzamelplaats van zwervers, die ik zo goed mogelijk negeer. De straat naar hotel Duel vraag ik aan een jongedame, die vervolgens een stukje meeloopt om de straat aan te wijzen. De reservering is geslaagd, mijn fiets kan ik nauwelijks stallen langs een trappetje dat omhoog gaat. Na wat opgeknapt te zijn wandel ik door het stadje en eet ik bij Mc Donalds.

Usti nab Ladem : Hotel Vetrusi – Schouwburg – Mijn hotelkamer
Donderdag 29 mei

De volgende ochtend begint het te regenen zodra ik het hotel verlaat. Dus bepakking waterdicht maken en regenkleding aan. Bij het sluizencomplex moet ik wat ingewikkelde toeren uithalen om wat trappen op en neer te kunnen gaan. Daar maak ik de enige foto van mijn tocht op deze dag, want halverwege, bij Litomerice, als ik wat sta te schuilen tegen de regen, blijkt mijn Nikon fototoestel niet meer te werken. Het beeld op het display staat op zijn kop en de sluiter werkt niet meer. Waarschijnlijk is hij niet goed bestand geweest tegen al het vocht. Ik heb alleen nog een kleine iPod Touch en iPad Air bij me waar ik foto’s mee kan maken. Overigens ligt aan de overkant van de Elbe, aan de rivier de Eger, het voormalige concentratiekamp Theresienstadt, in het Tsjechisch Terzen genoemd.

Het sluizencomplex bij Usti nab Ladem

Het is een onaangename fietstocht door de regen als ik in Roudnice nad Labem aankom. Ik zoek naar een plek om te schuilen en wat te etenen. Als ik door een poort naar een hofje loop, zie ik daar een pizzeria. Ik kan daar wat bijkomen van de ontberingen en ook van de wifi gebruik maken. Na de nodige hapjes en drankjes fiets ik met wat droger weer richting Melnik.

Omstreeks 17.00 uur kom ik nogal verwaterd aan in het plaatsje Melnik. Hier stroomt de Moldau in de Elbe. Het toeristenbureau staat op het punt om te sluiten, maar omdat er net twee toeristen nog naar binnen willen, kan ik ook nog geholpen worden met het boeken van een kamer in Penzion Central. Daar kan ik mijn natte kleding uithangen en mijn natte sokken op de bedlampjes te drogen hangen.

Penzion Zentral in Melnik
Mooi uitzicht op Melnik vanaf de sluis bij Horin
Vrijdag 30 mei

Ik blijk de enige gast te zijn in het pension. Na het eenvoudige ontbijt ga ik langs de Moldau naar het zuiden. In het begin is er een deel gekanaliseerd. Vanaf de sluis bij Horin kun je mooi de stad Melnik zien liggen.

Een mooi sluisgebouw in het kanaal van Horin naar Vranany

Ik fiets tussen het kanaal en de Moldau naar het zuiden, maar moet toch de Moldau oversteken. Aangekomen bij een brug die is aangelegd t.b.v. een grote aardgaspijpleiding kan ik me niet voorstellen dat ik die per fiets kan gebruiken. Ik fiets daarom nog maar een stuk door en na enig zoeken in het plaatsje Luzec nad Vitavou ontdek ik een pont die me over zal zetten.

Mag ik hier eigenlijk wel overheen gaan en is dat wel te doen, vraag ik me af
Voor Luzac nad Vitavou (foto met de frontcamera van een kleine iPod Touch)
De veerpont in Luzec nad Vitavou

De veerman maakt gebruik van de stroming van de Moldau om de boot aan de overkant te krijgen. Een dergelijke pont wordt ook wel gierpont genoemd.

Na Veltrusy slaag ik er in om te verdwalen en kom ik op grote wegen terecht. Vrachtwagens passeren me rakelings en in de buurt van Praag kom ik bij een industrieterrein terecht. Op een gegeven moment zie ik Praag in de diepte liggen, hetgeen duidelijk verkeerd is, want ik had beneden in het dal van de Moldau moeten zijn. Via steile paadjes weet ik lopend toch beneden te komen en ga ik richting centrum van Praag.

Ik had aan de linkerkant beneden over het fietspad moeten fietsen
Hotel Askania in Praag

Bij het toeristenbureau word ik geholpen met het vinden van een kamer. Het wordt hotel Askania aan de Rostislavova 19. De Tsjechische Kroon is relatief goedkoop t.o.v. de Euro, reden waarom omgerekend de kamer slechts € 47,- kost. (er gaan 27,44 Kroon in een Euro)
’s Avonds eet ik in een restaurant in de buurt van het hotel.

Zaterdag 31 mei

De volgende dag gaat mijn reis terug, richting Nederland beginnen. Ik wil de route volgen die ik in 2006 in omgekeerde richting met Hanneke heb gefietst toen we van Nederland naar Praag fietsten. Duidelijk herkenbaar is het lange fietspad langs de Moldau naar het zuiden. Ik moet alleen het goede punt tegenkomen om de Moldau over te steken, maar dat gaat probleemloos. Toch is het is opvallend hoe verschillend een bekend landschap op je in werkt als je er in een andere richting doorheen reist. Sporadisch herken ik wel stukjes van het tracé, vooral een roestige spoorbrug waar je als fietser en wandelaar ook overheen kunt.
Bij Dobrichovice krijg ik plotseling een technisch probleem met mijn fiets. De ketting breekt. Dat is een vreemde ervaring want je kunt plotseling niet meer vooruit, behalve lopend met de fiets aan de hand. Ik bel aan bij een woning om daar te vragen of men een fietsenmaker in de buurt kent. De man des huizes wil me graag helpen om de ketting weer aan elkaar te koppelen. Dat lukt hem moeizaam. Daarna stap ik weer op de fiets, maar helaas ligt de ketting na 200 meter weer op de grond omdat de verbinding weer kapot is. Ik besluit om dan maar verder te lopen naar het eerstvolgende stadje in de hoop daar een fietsenmaker te vinden. Dat is 5 km verder in Revnice. Ik kom daar aan omstreeks 14.00 uur op zaterdagmiddag en de fietsenmaker is gesloten. Wat nu te doen. Ik ontdek al vrij snel dat Revnice een treinstation heeft. Ik knoop een gesprek aan met een jongeman die de Engelse taal machtig is. Hij helpt me om een treinkaartje voor Pilzen te kopen. Ik verwacht dat ik in die grote stad wel een fietsenmaker kan vinden. Ik moet in Beroun overstappen op de trein naar Pilzen, waar ik in de loop van de middag aankom. Echter blijkt in Pilzen ook geen fietsenmaker geopend te zijn, dus besluit ik om de trein naar Baarn te nemen, want een weekeinde in Pilzen rond te hangen zie ik niet zitten. Bij het internationale treinloket spreekt men gelukkig Engels. Een kaartje naar Baarn gaat over Praag en niet rechtstreeks richting Duitsland. Dat vind ik niet zo prettig omdat ik vanochtend uit Praag ben vertrokken en het reizen via Praag en Berlijn als een grote omweg ervaar. Er gaan wel snelle treinen naar Regensburg dus koop ik daar een kaartje voor. Ik moet nog wel een paar uur wachten, maar dat komt goed uit, want dan kan ik nog een hapje eten bij een Vietnamees eethuisje.

Pilzen: Vietnamees eten – Bierbrouwerij – Flyover met kettingloze fiets


Bij de grensovergang Tsjechië-Duitsland word ik gecontroleerd op mijn bezittingen door een manspersoon in burger die alleen maar heel snel een soort legitimatiebewijs laat zien. Mijn stuurtas wordt ge-inspecteerd evenals mijn iPad en zelfs de inhoud van mijn portemonnee. Het voelt nogal machteloos, maar wat kun je er aan doen. Er wordt natuurlijk niets bijzonders gevonden en uiteindelijk kom ik om 23.00 uur in de bruisende stad Regensburg aan. In 2003 heb ik samen met Hanneke de trein van Merseburg naar Regensburg genomen. We gingen toen voor de FIS wat fietsroutes onderzoeken ten zuiden van Dresden. Ik kan me nog goed herinneren dat het toen heel warm was en dat er nauwelijks fietspaden waren. Het fietsen was dermate onaangenaam dat we toen de trein naar Regensburg hebben genomen en daar hebben gekampeerd. Vervolgens zijn we via de Limesroute naar huis gefietst.

Er wordt in Duitsland Christi Himmelfahrt (Hemelsvaartdag) gevierd en er zijn op deze zaterdagavond heel veel mensen op straat. Eens in de zoveel jaar is er een bijzondere Hemelsvaartdag en dat is nu het geval.
Ik bedenk me al dat ik ergens in een parkje zal moeten gaan slapen, dus ik loop vanaf het station een heuvel op richting buitenwijken. Maar omdat er zoveel mensen op straat zijn, kan ik gemakkelijk aan wat feestvierders om raad vragen m.b.t. hotels. Ik krijg het advies om terug te gaan naar het station want daar is een Ibis hotel. Daar ben ik zeer snel omdat ik de heuvel af moet, hetgeen prima gaat op een fiets zonder ketting. Bij het Ibis hotel aan de Furtmayrstrasse aangekomen, blijkt er nog één kamer beschikbaar te zijn. Een man die voor me staat bij de receptie kan die kamer krijgen, maar hij moet eerst overleggen met zijn vrouw, die op dat moment ergens anders is. Derhalve krijg ik die kamer. De fiets stal ik tegen een muur bij de ingang van de parkeergarage en vervolgens betrek ik een prachtige hotelkamer. Een prima boxspringbed in een grote kamer. Midden in de nacht word ik wakker vanwege de gedachten die ik heb omtrent mijn stalen ros. Het probleem is, dat het nu zondag is en mijn fiets gerepareerd moet worden. Met behulp van de iPad ontdek ik dat er in Regensburg een fietsnoodreparatiebedrijf bij het station is. Dat is om de hoek dus. Ik stuur een e-mail waarin ik mij aankondig als gestrande Europafietser, ik vraag om hulp en ga dan verder slapen.

Zondag 1 juni (60 km)

’s Ochtends blijk ik antwoord gekregen te hebben. Het fiets-rodekruis kan me inderdaad helpen en na ontbijt en uitchecken (109 Euro) ga ik daar naar toe. Het bedrijf wordt normaal gesproken door twee mensen vertegenwoordigd, echter er is nu slechts één persoon en men heeft het ook druk met fietsverhuur. Ik spreek af dat ik een stadswandeling zal maken en over twee uur terug zal komen. Mijn fietstassen kunnen in de winkel blijven staan.
Ik maak een mooie wandeling door de stad. Er lopen veel mensen rond en de terrassen zijn al druk bevolkt. Het centrum is nogal indrukwekkend met grote klassieke gebouwen en een sjieke winkelstraat. Bij de Donau aangekomen loop ik daar langs richting Steinerne Brücke. Daarna wandel ik rustig naar het station om te kijken of mijn fiets inmiddels gereed is. Dat is inderdaad het geval. De fietsenmaker had me aangeraden om ook het freewheel te vervangen, maar ik had hem gezegd dat dat niet nodig was. Ik had immers twee jaar geleden de hele transmissie van de fiets laten vervangen door een fietsenmaker in de Reigerstraat in Baarn. Dat was dus geen goede fietsenmaker bedenk ik me ineens, want hoe kan anders nu mijn ketting gebroken zijn ? Ik ben deze fietsenmaker in ieder geval zeer dankbaar, ik pak mijn bagage op de fiets en ga vrolijk op weg.

Uiteindelijk heb ik door deze storing maar een oponthoud gehad van 24 uur, terwijl ik nu al in Regensburg ben. Weliswaar heb ik een groot deel niet gefietst, maar het ziet er in ieder geval naar uit dat ik nu probleemloos op een mooie zondag huiswaarts kan gaan fietsen. Ik heb me niet zo goed verdiept in de te fietsroute, maar Hanneke en ik waren in 2006 van plan om van Dresden naar Regensburg te fietsen langs de Saale en de Naab. Dus kies ik nu voor de Naabroute naar het noorden. Het is een mooie dag met mooie weggetjes die door dorpjes voeren met mensen die van het mooie weer genieten. Mijn fiets doet het echter niet goed, omdat de ketting niet goed over het freewheel loopt en ik het niet nodig had gevonden om het freewheel ook te laten vervangen. Na ongeveer 60 km kom ik langs Nabburg, een prachtig stadje op een steile heuvel. Het onlangs gerenoveerde hotel Alter Pfarrhof heeft een kamer voor me op de zolderverdieping. Ik ga er ook eten.

Zicht op Nabburg – Vanaf kamer hotel Alter Pfarrhof – Avondeten
Maandag 2 juni

De volgende ochtend merk ik bij het uitchecken en het betalen van 84 Euro, dat men vergeten heeft om het avondeten op de rekening te zetten. Het lukt hen niet onmiddellijk om dat te corrigeren, dus zullen ze me daar een rekening voor sturen naar mijn adres in Baarn.

De Naab met Nabburg – Lunchplek – Pizza in Speichersdorf

Ik vertrek richting het noorden, maar moet toch op een gegeven moment de Naab verlaten, want ik moet naar het noordwesten, richting Bayreuth. Door mijn slecht oriënteringsgevoel valt het me niet mee om de goede weg te vinden. Bovendien moet ik door een heuvelachtig landschap met een slecht functionerende derailleur op de fiets. Uiteindelijk vraag ik in het stadje Reichersdorf aan iemand de weg naar een hotel. Dat blijkt er te zijn, dicht bij een afrit van de Bundesstrasse B22. Het is Landgasthof Imhof, alwaar ik mijn fiets in de garage kwijt kan en waar ik tevens een heerlijke pizza met bier kan nuttigen.

Dinsdag 3 juni
Gasthof Imhof in Speichersdorf – Altes Schloss van Bayreuth

Na het ontbijt en het betalen van 51 Euro voor logies, pizza en ontbijt, loopt een onvriendelijke dame met me mee om mijn fiets uit de garage te halen. Vervolgens kan ik weer op pad. Ik heb op deze vakantie weliswaar geen mobiele telefoon bij me, maar ik kan wel naar wat geluidsbestanden op de iPod Touch luisteren. Ik luister naar een uitzending van vroege vogels dat gaat over de mooiste zangvogel van Nederland. Dat is natuurlijk de merel. Er is afgesproken dat er een muzikale compositie gemaakt gaat worden met de zang van de merel. Ik kom over fiets/voetgangerspaden, langs drukke straten vrij snel in Bayreuth aan. Ik loop door een brede straat waar het markt is en passeer een hof met een imposant gebouw met een groot plein er voor, het Kasteel van het Altes Schloss in Bayreuth. Daar maak ik een foto (met de iPad) en zoek vervolgens mijn weg richting Lichtenfels. Daar moet ik geweest zijn toen Hanneke en ik naar Praag fietsten want daar kom je doorheen van Coburg naar Kulmbach. De route over Bayreuth is immers een alternatief dat we toen niet genomen hebben. Dat alternatief is een stuk langer, maar ingevoerd voor mensen die op weg naar Praag graag een bezoek aan Bayreuth willen brengen. Voor mij is het logisch dat ik nu over Bayreuth gegaan ben, want ik ben nu via Regensburg gereisd i.p.v. over Marktredwitz. Na Mainleus steek ik de Main over via de fietsbrug ten noorden van Willmersreuth.

Brug over de Main westelijk van Mainleus

In Lichtenfels zijn genoeg hotels dus daar vind ik eenvoudig een slaapplaats. Omdat het nog vrij vroeg is, ga ik op zoek naar een fietsenmaker. Ik krijg zo langzamerhand genoeg van de slechte kettingloop op mijn fiets, dus wil ik een nieuw freewheel. De fietsenwinkel waar ik beland wil me graag behulpzaam zijn en zal er voor zorgen dat ik morgenochtend een nieuw freewheel op de fiets heb. Mijn fiets blijft daar dus staan. Prima dus. ’s Avonds ga ik eten bij een grote Mc Donalds aan de zuidwestkant van Lichtenfels. Het is een half uur lopen, maar ik heb alle tijd en verder toch niets te doen. Terug in het hotel doe ik mijn beklag bij de beheerder dat de wifi niet goed functioneert. Hij doet wat onderzoek, maar kan er verder niets aan doen.

Woensdag 4 juni

Als ik bij de fietsenmaker kom, blijkt dat de fiets al is gerepareerd met een nieuw freewheel. Het is wel bijzonder dat ik iedere keer zo goed wordt geholpen. Kennelijk beseft men hoe belangrijk dit voor een vakantiefietser is en zijn de mensen over het algemeen erg behulpzaam. Als ik thuis een dergelijke reparatie aan mijn fiets zou moeten hebben moet ik eerst een afspraak voor over een paar dagen maken. Ik heb nogal wat moeite om Lichtenfels in de goede richting uit te komen, maar het is kennelijk toch gelukt, anders had ik dit niet kunnen schrijven. Naar Coburg is het slechts 20 km en ik kom daar omstreeks half twaalf aan.

Het is marktdag in Coburg

Vandaag fiets ik naar Meiningen. Dat is een prachtige route langs de Werra.Daar kwamen Hanneke en ik ook langs in 2006. Toen was het markt op het grote plein met de Heilige Mariakerk. Ik fiets nu immers de Praag fietsroute min of meer in omgekeerde richting. In Meiningen vind ik onderdak in hotel “An der Kapelle” aan de A.-Ulrichstrasse 19 in het historische centrum. Op het terras eet en drink ik wat. Ik raak er in gesprek met een vakantieganger uit Scandinavië die met de auto op vakantie is.

Lunchplek na Veilsdorf met zicht op spoorlijntje – Meiningen
Schuurtjes langs de weg uit het DDR tijdperk – Noodbrug – Aanleg nieuwe brug
Mooie route – Zoutberg bij Heringen – Eisenach
Donderdag 5 juni

Vandaag wil ik de Werra Fahrradweg vervolgen richting Eisenach, maar ik ga eerst nog ontbijten. De hotelgast waar ik gisteravond een gesprek mee had zit al aan de ontbijttafel van hotel “An der Kapelle”. Zodra ik bij hem aan wil schuiven, zorgt hij dat hij er als een haas vandoor gaat. Ja, onze lieve Heer heeft vreemde kostgangers. Ook hier is de overnachting goedkoop, nl. 50 Euro.
Ik kom door Bad Salzungen en Heringen en Herleshausen. De Werra stroomt hier nog steeds door Thüringen, het deel van Duitsland dat vroeger tot de DDR behoorde. De andere kant van de grens is Hessen. Bij Herleshausen wordt het tijd dat ik een hotel ga zoeken. De geschiktste plaats lijkt me Eisenach te zijn. Dan moet ik echter wel sterk van de route afwijken naar het oosten. Helaas kom ik dan ook nog op een drukke weg terecht. In Eisenach aangekomen neem ik het eerste de beste hotel “Eisenacher Hof” aan de Katharinenstrasse. Het ziet er van buiten wel authentiek uit, maar binnen blijkt het een aantal Middeleeuwse gebruiken te kennen, zoals bierglazen zonder voet die je in een gat in het tafelblad steekt. De fiets kan in een garage gestald worden. Voorts blijkt dat het hotel wordt gerenoveerd. Het uitzicht vanuit de kamer wordt gevormd door bouwmaterialen, het personeel rookt op de gang en de inrichting van de kamer is versleten.

Eisenacher Hof: Kamer – Badkamer – Uitzicht
Vrijdag 5 juni

Er lopen nu bouwvakkers rond en mijn fiets in de garage is verplaatst omdat men meer ruimte nodig had voor het gereedschap. Al met al heb ik een slechte ervaring met dit hotel. Het is ook nog relatief duur voor 75 Euro. Ik moet het maar proberen te vergeten en een mooie route langs de Werra gaan fietsen.
Ik ga weer terug naar het punt waar ik gisteren de Werra heb verlaten, nu echter wel via kleine weggetjes. Dat punt is het plaatsje Hörschel, waar tevens een bekende wandelroute door de heuvels van Thüringen naar het zuiden begint, de z.g. Rennsteig.

Autobahn A4 bij Hörschel – Hörschel – Landweggetje bij Mihla
Nog 15 mooie kilometers naar Treffurt
De Werra Fahrradweg in de buurt van Ebenshausen

De fietsroute langs de Werra is prachtig. Het zijn mooie landelijke weggetjes met regelmatig rustplekken met tafel en bankjes. Het is ook erg rustig met andere fietsers of wandelaars. Het is het voormalige grensgebied tussen Wets-Duitsland en de DDR en dat is soms nog steeds te zien aan het wat minder gecultiveerde karakter van deze omgeving.

Werra Fahrradweg – Rastplatz Schilderhauschen

De plaatsen waar ik doorheen kom zijn Treffurt, Wanfried, Eschwege en uiteindelijk Bad Sooden-Allendorf.

Brug over de Werra bij Wanfried – Eschwege – De route voor Allendorf

Bij binnenkomst in Allendorf gaan twee fietsers voor mij naar hotel Werra. Ik ga daar ook naar toe en boek een prima kamer met uitzicht over het dorpsplein. Ik ga daarna een wandeling terug maken langs de Werra om bij een Biergarten een biertje te drinken. ’s Avonds kan ik op het terras op het dorpsplein genieten van bier en pizza.

Bad Sooden-Allendorf: Bier drinken langs de Werra – Centrum met hotel Werra
Zaterdag 7 juni

Ik vertrek uit het hotel in Allendorf voor het vervolg van mijn fietstocht langs de Werra. Ik doe eerst nog wat boodschappen bij een kruidenier aan het plein bij het hotel. Omdat de route nu definitief Thüringen verlaat wordt dat vlak na Allendorf met een groot bord en een kunstwerk aangekondigd. Ik ben dan in Hessen.

Na Allendorf: Voormalige grens met de DDR (Thüringen)
Bij Oberrieden
Schloss Ludwigstein in de verte

Het wordt weer een prachtige fietstocht over kleine wegen met een afwisseling van akkers, bossen en licht glooiende heuvels. Het weer helpt ook mee. Bij Laubach ga ik onder een autoweg door en omstreeks 12.30 uur ben ik in Hann-Münden. Ook deze plaats is me al bekend. Er is een gezellige markt op het plein in het centrum.

Hann-Münden

Hier komen de Werra en de Fulda bij elkaar als de rivier de Weser.
Bij het verlaten van Hann-Münden besluit ik om de Weserroute over Karlshafen af te snijden. Er gaat een steile weg binnendoor naar Trendelburg. Daar aangekomen gaat er weer een prachtige route langs de rivier de Diemel. In Liebenau vind ik een café met overnachtingsmogelijkheden. Daar kan ik ook wat eten en drinken.

Verlaten van de Wezer voor Trendelburg – Crime passionel – Hotel Diemelstuben

Het is zaterdagavond maar in het café ben ik de enige gast. Ik maak een wandelingetje en ga dan maar eens slapen. De volgende ochtend blijken er nog twee fietsers hier gelogeerd te hebben. Liebenau ligt gunstig voor fietsers die van Nederland naar Praag fietsen.

Zondag 8 juni

Vandaag is het 1e Pinksterdag. Het wordt weer een warme dag en ik heb het probleem dat ik te weinig water of ander drinken bij me heb. Ik ben me redelijk bewust van het feit dat ik vaak te weinig drink, maar hoe moet dat nu. Alle winkels zijn dicht vandaag. Eten heb ik wel genoeg bij me. Ik kom door Warburg waar ook alles gesloten is. Toch weet ik even later een uitspanning te vinden langs de kant van de weg waar ik een grote fles CocaCola kan kopen. Dus dat leed is ook weer geleden. Vlak voor Marsberg kom ik bij de brouwerij Westheim.

Warburg – Brouwerij Westheim
Het begin van een moeilijke klim naar een hoogvlakte

Ook bekend gebied onder aan een hoogvlakte. Ik moet hier steil omhoog en boven gekomen ben niet alleen vermoeid, maar ook nog eens de weg kwijt. Met wat vragen aan voorbijgangers kom ik in Oesdorf. Van daar gaat het richting Geseke. Ik fiets een hele lange tijd over Bundesstrasse 44. Deze weg gaat heel geleidelijk naar beneden hetgeen betekent dat ik een uur lang bijna niets hoef te doen, een bijzondere ervaring dus. Ergens voor Geseke kan ik op een dorpsplein mijn eigen proviand op eten. Nadat ik in Geseke in een hotel naar het toilet ben geweest fiets ik verder door naar Lippstadt. Dit is ook weer een bekende plaats, maar maakt ook nu weer een andere indruk omdat ik er vanaf een andere kant aankom. Het City hotel heeft een speciale aanbieding voor fietsers (66 Euro), nou ja het zal wel. Na daar ingechekt te hebben ga ik maar eens wat eten en drinken op het grote plein.

Lippstadt
Maandag 9 juni

Het is nu 2e Pinksterdag en het voelt aan als een zondag.
Lippstadt is een plaats die ook veel door Nederlanders wordt bezocht omdat het niet zo ver over de grens is en je toch in het buitenland bent. Ik moet nu zelf mijn plan maken hoe ik in Baarn zal komen. Ik fiets richting Hamm en kom bij het Dortmund Wesel Kanal. Bij Haltern verlaat ik de Lippe en fiets ik richting Borken. Dat loopt niet zo goed af. Het is het Ruhrgebied met vele grote recreatieterreinen, wegen met fietspaden erlangs en tal van mogelijkheden om te verdwalen. Ik rijd vaak verkeerd. Bij Hamm kom ik bij het Dortmund-Ems Kanal en bij het uitzichtpunt op Altefahrt.

Voor Hamm – Brug – Altefahrt

Na veel omzwervingen kom ik in het plaatsje Lippramsdorf waar ik in hotel-restaurant Himmelmann een kamer kan boeken. Het is een vervelende dag geweest. Ik vraag me af wat daar de oorzaak van is. Aan het weer lag het niet, want dat was prima. De oorzaak ligt toch in het overgecultiveerde landschap. Er zijn wegen, fietspaden, veel mensen, recreatiegebieden, industrieterreinen, veel drukte en geen ongerepte natuur. Daar komt nog eens bij dat ik deze dag vaak verkeerd ben gefietst.
Nu wordt het tijd om plannen te maken voor de laatste etappes naar Baarn.

Op weg na Lippmansdorf – Windturbines bij Rhede – Isselburg
Dinsdag 10 juni

Ik heb plannen gemaakt om in een dag naar Baarn te fietsen. Het is een traject van160 km dat ik kan opsplitsen in 4 delen van 3 uur. Theoretisch moet dat kunnen als ik in 2,5 uur 40 km fiets en dan 30 minuten pauze heb. Dan ben ik in 12 uur thuis. Het is een leuk plan, maar ik merk dat ik in Isselburg al wat achter blijf. Als ik omstreeks 13.00 uur vertrek uit Isselburg, kom ik net over de grens uit bij een supermarkt van de Edah, waarvandaan de weg naar het westen verboden is voor fietsers. Ik ga daar wat heen en weer fietsen om een goede route te vinden, maar ik raak hopeloos verdwaald. Ook de vermoeidheid slaat op een gegeven moment toe. Als ik om half vijf in Doesburg ben moet ik beslissen, wat te doen. Baarn zal ik op de fiets niet kunnen halen. Dus dat wordt nog een hotelovernachting, naar huis per trein of Hanneke bellen met de vraag om me op te komen halen. Ik besluit om naar Eerbeek te fietsen waar de ouders van Hanneke wonen. Volkomen onverwacht kom ik aan bij Henk en Nel en vervolgens bel ik Hanneke op. Met lichte tegenzin stemt ze er in toe om me op te komen halen. Voor de rest loopt alles gesmeerd en ben ik dinsdagavond weer thuis, na precies 2 weken fietsen.

Drempt (voor Doesburg) – Hanneke en Sofia in de tuin van de Botter
Epiloog

Deze epiloog schrijf ik in april 2021 dus ik moet een goed beroep doen op mijn geheugen. Ik heb gefietst zonder navigatiesysteem en zonder notities te maken. Ik moet voornamelijk gebruik maken van de foto’s die ik met mijn iPad Air heb gemaakt. Mijn Nikon camera ging immers al na 2 dagen kapot. De iPad heeft wel opname-data en tijdstippen geregistreerd, dus dat was wel nuttig om me de route te kunnen herinneren.

Het eerste deel vanaf Dresden was vreselijk vervelend vanwege de grote hoeveelheid regen. Na vertrek uit Praag op zaterdagochtend brak mijn ketting, dus weer een vervelende ervaring. Pas op zondag waren de vooruitzichten weer wat beter en heb ik mooie trajecten gefietst langs de rivier de Naab. Ook stukjes Haidenaabroute heb ik gefietst. De route langs de Main in de buurt van Lichtenfels was erg druk. Pas na Hörschel, ten westen van Eisenach heb ik mooie fietstracé’s gehad langs de Werra. Na Warburg kom je in het Ruhrgebied terecht en is het afgelopen met mooie idyllische fietstrajecten. Dus heb ik maar enkele mooie dagen gehad, waarvan ik kan zeggen dat ik die nog wel weer eens zou willen fietsen. In het kort kun je het dan hebben over routes langs rivieren zoals de Naab, de Saale, de Werra en de Weser.

Duitsland is een prettig land om door te fietsen. Het eten begeeft zich niet op een gastronomisch hoog niveau, maar dat heb je als fietser ook niet nodig. Friet met een dikke laag saus er over heen met vlees en sla houdt je goed op de been. En altijd grote glazen bier. Het fietsen is minder zwaar en minder avontuurlijk als in Frankrijk. Alle routes zijn goed beschreven en bewegwijzerd en van alle routes bestaan routeboekjes. Landschappelijk gezien lijkt het me, dat de mooiste trajecten langs de kleine rivieren zijn, zoals bijv. de Werra. Tsjechië heb ik ook ervaren als een prettig gebied om door te fietsen. Het is wat minder gecultiveerd dan Duitsland, maar dat komt de sfeer wel weer ten goede.